Frans Jochems verwierf faam als portrettist omwille van de levendige psychologie die uit zijn werken spreekt.

Hij beoefende het realistische portretgenre, soms met een lichte zweem van idealisering. Bij de portretten zocht hij naar het individueel karakter, dat hij nochtans synthetisch trachtte te vereeuwigen in de materie. Met intensieve vakkennis en psychologisch inzicht heeft hij familieleden, kunstenaars, gezagdragers enz. vereeuwigd. Details die het blootleggen van de wezenlijke trekken van de mens zouden hebben gehinderd, heeft hij zonder meer gebannen. Vandaar de zachte helderheid van zijn doordringende portretten.

Hij realiseerde borstbeelden en bas-reliëfs in verschillende materialen, ook in ivoor. Er zijn ook talrijke gedenkpenningen of medaillons van zijn hand gekend, b.v. Jan Van Rijswijck, Henri Naeyaert, ...

Als we een portretbuste van de jaren 1920-1930 vergelijken met b.v. het portret van kunstschilder Leon Lommaert van 1946 zien we duidelijk een stijlevolutie.